Modertaal

Welkóm bie Modertaal. Links de colum van de waek. Rechts de sjtökskes van ein paar waeke ierder. Gaeftj estebleef aan ederein door dae mien sjtökskes in de gezèt loos det Modertaal d'r weer is. Ellie en ich ouch. Noe op dees site. Reacties of vraoge, laot het mich weite.  mailto:criensfrits@hotmail.com

Column van de waek

CODE


Ich gebroek zelje miene betaalpas. Det meuktj de kans väör de code te vergaete ekstra groeët. Wie ich wool tanke waas het zoeë wied. De bezienpómp meldje mich tot drie kier toe det ich ein fout nummer haaj ingetoetstj. Het pasje waas geblokkeerdj. Wie ich de bank belde, kreeg ich ein dame d'raan mèt ein jóng sjtum. Ich lag het probleem oet. Ze zooj miene pas activere, waas häör väörsjtèl. Dan kós ich hem weer gebroeke. Ich lag opnoew oet det ich mien code neet wis. Det het dus weer fout zooj gaon. De dame rooj mich aan väör ierst good nao te dinke väör ich het ging probere. As het dan weer mis ging, mós ich mich persuenlik bie de bank melje.

Ich dach eine daag of drie zoeë hel nao det ich koppien kreeg. Oeët haaj ich het nummer örges opgesjreve, väör as ich het zooj vergaete. Det wis ich nog, mer ich wis neet mier woeë ich die aanteikening haaj opgeborge. Det waas hiel erg. Ich begós aan michzelf te twiefele en waas niks geröstj äöver mien toekomst. Het ging waal hel achteroet mèt mien geheuge. Zooj det het begin zeen van...? Toch sjreef ich drie codes op die het mesjien kóste zeen. Mèt min haop en nog minder vertroewe ging ich mèt Ellie nao eine bónbónwinkel in Remunj. Alle codes die ich haaj genoteerdj wore fout: ich haaj neet hel genóg naogedaochtj, väör sjtraof waas miene pas weer geblokkeerdj.

Ich sjaamdje mich kepot väör michzelf, det ich op de bank mós bekinne det ich neet good genóg haaj naogedachtj. Ellie ging väör de zekerheid mèt. Want ja, emes dae vergaetechtig is, dao kins se neet langer gans van op aan. Väör hetzelfde geld wis ich neet mier wie ich thoes mós kómme en leep ich wie eine zjwerfhóndj achter ein vraemdje vrouw aan. Dao zeen mansluuj die det al doon as se neet vergaetechtig zeen. Efeng, ein vruntjelike mevrouw holp mich. Ze waas neet kwaod op mich. Gelökkig wis ich nog alles waat ze mich vroog. Allein waas ich wie ich thoeskwoom mien haose vergaete.

2020, waek 3

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ierder colums

TAART


Heitse, 2 januari. De vrouw in de supermertj waas liëlik aod. Ze droog ein sjteinkläörige möts die ze te wied äöver häöre kop haaj getrokke. Mèt ein hanj haaj ze ein gebaks-doeës vast woeë ein taart in zoot. Die waas op aodjaorsdaag gekochtj. Noe kwoom ze de taart trökbringe ómdet het bezeuk neet waas gekómme vanwaege de mist. Det ging neet, volges de bedriefsleider. 'Woeëväör neet?' vroog de vrouw tamelik hel. 'Het is waal ein taart van väörig jaor, mer aeve good pas twië daag aod. Verser kan haost neet. Kiek, de sjlaagroum is niks verkläördj.' De bedriefsleider goof häör geliek. 'En toch moog ich dit gebak neet trökpakke, mevrouw' zag hae. 'Gae höbtj die taart thoes gehadj. Dan kinne wae neet mier väör de kwaliteit insjtaon. Dao kan bie wieze van sjpraeke van alles mèt zeen gebäördj.

De vrouw wool het neet begriepe. Ze noom ein haojing aan asof ze de taart, wie in ein aojerwetse lachfilm, in het gezicht van de bedriefsleider zooj goeëje. 'Meneer, dees doeës is neet aop gewaest. De zegel aan de ziekantj is nog alik. En ich höb de bón nog.' De meneer knikdje. 'En toch kinne we uer taart neet mier in de winkel verkoupe. Gewuen ómdet we de kwaliteit neet kinne garandere.' Het klónk óngemaekelik. De vrouw zat eine halve traej nao väöre. Het zoog d'r dreigendj oet. 'Meneer ... waat zooj ich mèt dees taart oetgesjpoeëktj kinne höbbe?' sjnepdje ze giftig. 'Dinktj gae döks det ich d'rop gepistj höb?'

In de rie väör de kassa waerdje gegrinniktj en emes reep: 'Zègk mer woeë het op sjteit, Ketrien.' De bedriefsleider veulde zich opgelaote. 'Mesjien is het baeter as we dit op mien kantoeër oplosse,' zag hae mèt eine klantjvruntjelik grimas. Hae wèrkdje de vrouw mèt zaochte drang door ein däör nao binne. Ellie ein ich wore ós boeëdsjappe al in de tas aan het doon, wie ze nao boete kwoom. Zónger taart. Ze sjtook twië breefkes van tiën ómhoeëg en zag taege de miens dae häör haaj aangesjpaordj: 'Kiek, Lei. Waat zaes se hie van? En det väör ein aoj taart.'

2020, waek 2

WINSE

 

Ellie en ich keke de verkuiper mèt groeëte ouge aan. Hae sjtóng d'r gelektj op, ein bietje verwiefdj. Ziene sjedel glóm wie eine opgeboende vloer in de zón. Ich sjadje hem taege de fieftig. In alles waas het eine ervare vakman mèt plezeer in zien werk. Hae haaj mich net ein deur äöverhaemdj verkochtj. Logies det hae dao vergöldj mèt waas. Mer väör dan drek te doon asof we familie wore, ging waal erg wied. Hae wool namelik van ós weite of we nog sjpeciaal winse haje väör het noew jaor. Hae maendje het hiel serieus. Wie we get lang wachdje mèt oos antjwaord, zag hae: 'Begriep mich estebleef neet verkierdj.

Ederein zaet: "De bèste winse." Det vinj ich hiëlemaol niks. Ein laeg dueske, neum ich det. Dus as gae noe beväörbeeldj gezagdj haadj: "We wille gaer ein cruise door de Cariben make," haaj ich gezagdj: "Nou mevrouw, meneer, ich wins uch väör 2020 ein geweljige cruise." Det vinj ich noe eine persuenlike wins.' Net wie ich wool antjwaorde det we pas trök wore van zón cruise, waas Ellie mich väör. 'Gae bringtj mich op ein idee.' Ich zoog de buuj al hange. Haaj ich mer neet in de etalaasj gekeke. Dan waas ich d'r ouch neet nao binne gegange. Ich mook mich al op de däör op-aan wie de verkuiper taege Ellie zag: 'Woeëväör neet? Ein cruise is harsjtikke leuk höb ich gehuerdj.'

Ich kreeg Ellie mèt väöl meute mèt nao boete. Väör hem te paje zag ich: 'Dae verkuiper haaj waal geliek. We winse ós het noew jaor in mèt wäörd die eigelik niks zègke. Net wie det ónnuezel verhäölke äöver die cruise,' zag ich d'r ein bietje vals achteraan. Zo'n boeëtreis is sjlechter väör het miljeu as Sjiphol.' 'Weit ich,' zag Ellie, 'mer dae miens wool orzjineel zeen.' Ich trok de sjouwers op en zag: 'Det is hem dan good mislöktj.' Ellie pakdje het väör de verkuiper op. 'Wie zoojs doe dien klantje dan op ein baeter maneer Noejaor wille winse?' 'Gewuen,' zag ich, 'orzjineel aojerwets: 'Väör uch allemaol van Ellie en mich ein Zalig Noejaor.'

2020, waek 1

KERSTKRENSKE

 

Ich höb gein opa's of oma's gehadj, mer kwoom as kindj waal mèt aoj miense in aanraking. In mien herinneringe gedroge die zich ouch echt aod. Ze haje dónker kleier, zote väöl te zitte, kaldje äöver lang geleje. En ze klaagdje väöl. Äöver häör gezóndjheid, de wintjer dae mer doerdje, häöre aodste zoon dae zich verkiërdj haaj getrouwdj, of äöver ein dochter die in de sjtad waas gaon woeëne en mèt häör geldj sjmeet. Opa's zote naeve de sjtaof, knauweldje op proemtabak en kitdjsdje de proem net naeve de kaolekit. Oma's zote te breije of zök te sjtoppe, of rechtop aan de käöketaofel te doezele. As se gelök haads, sjaote ze inèns wakker en vroge of se ein lekkertje wools. Det kwoom oet ein trummelke woeë het väöl te lang in haaj gelaege. Het plekdje ierst aan de henj en dan aan de tenj. Väör die miense mót de tied neet zeen gevlaoge, mer gekraope.

Mien vader kwoom oet Bögkeme. Ich waas ein jaor of zès. Pap noom mich mèt nao ein hoeshaoje mèt eine opa. Dao sjtóng de kerstboum al, prachtig opgetuugdj mèt väöl ingelehaor. Ich moch van opa ein kerstkrenske oetzeuke. 'Ich haop det het lekker is,' zag hae. 'Volgendj jaor zal ich dich lichtelik gein krenske mier kinne lange. Dit is waal miene lètste kerstboum, dink ich.' Ich veuldje aan woeë het äöver ging, zónger det ich het begreep. Toch is die zin mich altied biegebleve.

De lètste jaore höb ich taege Kerstmis het geveul det ich de väörige boum pas eine maond ierder höb opgeruumdj. Zoeë hel vluugtj de tied väör opa's en oma's noe, in eder geval väör Ellie en mich. Die zin van dae opa oet Bögkeme höb ich allang begrepe. Ze kumtj óngevraogdj in mich op bie edere noewe kerstboum dae we koupe. Ich wacht mich waal väör ze hel-op oet te sjpraeke. In taegedeil: ich besjtèl alvast eine boum väör het kómmendj jaor, väör miene lètste kerstboum väör te blieve. Ónbegónne werk, ich weit het. Aeve good eine Zalige Kerstmis allemaol van Ellie en mich. En paktj uch nog ein kerstkrenske.

2019, waek 52

BEDREUFDJ

 

'We mótte ein noew bóks väör dich gaon koupe,' zag Ellie. Det se d'r mèt Kerstmis fatsuunlik bie löps. Het haaj geliek, zelf laot ich zón zake gemaekelik op häör beloup. In de hiërezaak wore mier mansluuj die d'r mèt Kerstmis fatsuunlik bie móste loupe. Eine aoje miens sjtóng ein bietje bedreufdj bie de bókse. Zien dochter waas de rekke aan het aafsjume. Ich zoog zoeë väör mich wie det waas gegange. 'Pap, gae höbtj niks mier väör aan te doon. Gae louptj d'r mèt Kerstmis väör sjanj bie.' Natuurlik haaj de dochter geliek, mer hae veuldje zich behanjeldj wie ein klein jungske. Vanaaf det zien vrouw doeëd waas, haaj hae nog minder te vertèlle as wie ze laefdje.

'Is dees bóks neet good dan?' haaj hae gevraogdj. 'In de kast hingtj d'r nog zoeë ein.' Zien dochter haaj hem laote kalle. 'Pap, noe kiek èns hie. Die plekke óm uer gulp. Die krieg ich d'r echt neet mier oet. Dao zitj gaaroets gein model mier in die bóks. Waat zooj mam daovan gezagdj höbbe?' Taege det lètste argument haaj hae niks mier kinne inbringe. De dochter haaj hem mètgesjleiptj nao ein zaak woeë hae ónröstig waerdje van de muziek en de drökdje. Zien vrouw zooj gezagdj höbbe: 'We kómme eine angere kier waal trök.' Mer zien dochter haaj neet väöl tied en zat door. 'Pap, pas dees èns.' Hae sjödje ziene kop en zag: 'Die is te greun.'

De dochter kreeg het al benauwdj. 'En dees dan, dezelfdje maot.' Hae sjödje weer ziene kop: 'Det is ein broen.' De dochter sjloog de ouge nao de hemel. 'Dees dan? Gries. Zoeë höbtj gae d'r vreuger ouch èns ein gehadj.' Hae sjödje weer ziene kop. 'Det was ein anger saort gries.' Ich haaj compassie met de vrouw die het good maendje mèt häöre vader mer niks good kós doon. Ich haaj ouch compassie mèt de vader. 'Estebleef, pap, pas tenminste èns ein bóks.' Hae sjödje weer ziene kop. 'Pap, estebleef noe. Waat zooj mam daovan gezagdj höbbe?' Hae keek nog bedreufdjer en zag: 'We kómme volgendj jaor Kerstmis waal trök':

2019, waek 51