Modertaal

Welkóm bie Modertaal. Links de colum van de waek. Rechts de sjtökskes van ein paar waeke ierder. Gaeftj estebleef aan ederein door dae mien sjtökskes in de gezèt loos det Modertaal d'r weer is. Ellie en ich ouch. Noe op dees site. Reacties of vraoge, laot het mich weite.  mailto:criensfrits@hotmail.com

Column van de waek

SOAP

 

 Elly en ich wore pas op eine verjäördaag. Man en vrouw veerdje det ze allebei 70 wore gewaore. We zote nog neet tegooj aan het ierste glaas wien, beer of fris wie emes reep: 'Waat tuntj uch van André Hazes?' Asof emes mèt eine sjtek in ein biejenèst reurdje. Zoeë begós het te gónze in de kamer. Ich dach: Waat noe? Hazes is toch al lang doeëd. Mer ich haaj lichtelik get gemistj de aafgeloupe jaore. Väör André senior zaliger is André junior in de plaats gekómme. Ich leep behuerlik achter. Väör op de huegdje te blieve is het daoväör good det alle verjäordaag geveerdj waere. André Hazes junior. Op het fiëst wore de meininge äöver zien zangkwaliteite verdeildj. De meiste miense vónje zien vader baeter.

De muziek van Hazes senior haet mich noeët kinne bekore. Dus ich waas al blie det ich dae van André junior haaj gemistj. Mer het ging neet äöver de muziek. Het bleek det André junior en zien vrouw oetein zeen. Noe sjtóng ich dao neet van te kieke. Het leefdjeslaeve van väöl BN'ers is eine soap. Ich höb ónthaoje det de verlaote vrouw Monique hètj. En ouch det zuuj en André junior eine zoon höbbe. Wie dae hètj weit ich neet mier. Mer mook het gezelsjap zoeëväöl gedruus ómdet twië BN'ers oetein wore? Det kós ich mich neet väörsjtèlle. Dus ich zag taege de man rechts van mich: 'Het is toch neet bezunjer det BN'ers oetein gaon. Hae zal waal ein jónger dink gevónje höbbe.'

'Juust neet,' waas het antjwaord. 'Hae hèltj zich noe op mét Bridget Maasland.' Dae naam zag mich get van hiel lang geleje wie Bridget väör BNN wèrkdje. Dus ich vroog: 'Wie aod is det Maasland óngerhandj?' '45,' wis de gastvrouw aan de anger kantj van mich. 'Van 9 november, miene Thuur is op de daag aaf 25 jaor aojer.' 'Mesjien mót André junior het op eine aoje fiets liëre,' zag de man naeve mich tamelik óndoordachtj. Ich keek de gastvrouw gesjrókke aan. Mer die versjödje gein oer en zag: 'Dan hooftj het toch nog geine omafiets te zeen.'

2019, waek 47

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ierder colums

BOETELENJER

 

Ellie en ich kwome de mertj opgeloupe wie we emes hel zoge wegrenne. Eine angere rendje d'r net zoeë hel achter aan. Aan de kantj van het sjtadhoes sjtóng ein gruupke miense. We lepe d'r op aan. In het midde van de groep sjtóng ein aoj dame. Ze jankdje en waerdje getruestj door twië vrouwe. Het waas ós neet drek dudelik waat d'r loos waas. Eine miens mèt eine rollator dae geliek mèt Ellie en ich aan waas kómme loupe, vroog: 'Waat is hie gebäördj?' 'De tas geklauwdj,' zag eine man mèt eine zjwaore, aojerwetse bril. 'Op klaorleechte daag. Ich zoog het gebäöre. Mer emes zitj al achter de sjmaerlap aan.' 'Miene kleinzoon,' zag de dame. 'Ich sjrók mich kepot. Roetsj, en weg waas mien tas.'

'Het zal waal weer eine boetelenjer zeen gewaest,' maendje de brilleman. 'Doe huers allewiel toch niks angers. Ze mótte d'r nog get mier hie op aan haole. Bie ós in de buurt kins se saoves neet mier boete kómme. En as se diene fiets väör de däör dörfs te zitte, bès se hem ein oer later kwiet.' 'En ze pakke ós ouch nog alle baantjes aaf,' zag de man mèt de rollator. Het klónk asof hae de brilleman wool vore. Dae hapdje. 'Baantjes aafpikke? Dachs doe echt det die boetelenjers wèrke? Nog neet eine. Die kriege allemaol ein oetkiering. En ein hoes d'rbie. Compleet ingerichtj, mèt wasmesjiën en kläöre tv. En aeve good nog op klaorleechte daag rouve en de voelik oethange. Ich kan geine boetelenjer mier zeen.'

'Dan mós se dich de bril toch èns poetse.' Die fien opmerking van de man mèt de rollator veel ein bietje weg, want de kleinzoon waas trök. Mèt de tas. 'Estebleef, oma. 'Wie ich det jónk haost te pakke haaj, goeëdje hae de tas van zich aaf. Alles zitj d'r nog in.' 'Haats se hem aeve good mer flink op die pens gehouwdj,' zag de brilleman. 'Het waas zeker eine boetelenjer, of neet?' De kleinzoon haoldje de sjouwers op. 'Eine van hie oet de binnesjtad. Dae zoot op de basissjoeël bie mich in de klas.'

2019, waek 46

VERGAETECHTIG

 

'Ouch nao de dokter?' Ich haaj mich bie de hoesarts net in de wachtkamer gezatte. Zón sjtóm vraog verdeentj ein aeve sjtóm antjwaord. 'Nae, ich kóm twië gebakke vès besjtèlle.' Of zoeë get. Mer ich heel mich in en zag niks. De man van de sjtóm vraog wool gaer aan de kal kómme: 'Ich weit neet woeë ich dich van mótte kinne, mer ich kin dich waal. Doe bès van Haelen, of neet?' Ich knikdje van jao. 'Zuus se waal,' ging hae verder. 'Dan höb ich het toch good. As ich nog effe naodink, kóm ich ouch op diene naam.' Ich besjpaardje hem det naodinke en zag waem ich bèn. 'Ja, nae,' zag hae, 'dan haaj ich het toch good in de kop. Ich zoot al in die richting te dinke. Ze sjtaoke hie troewes good.'

Hae mook ziene jas aop en ging wiejer: 'Höbs doe det ouch? Det se get vergaetechtig begins te waere? Väöral mèt name höb ich det erg. Det haaj ich vreuger troewes al. Mer de lètste tied bèn ich dök inèns vergaete waat ich net höb gedachtj. Of waat ich efkes iërder aan emes höb vertèldj. Dan weit ich het waal, mer as ich mich aafvraog woeë het ouch alweer äöver ging, liëtj mien geheuge mich zitte. Neet det ich het kwiet, bèn. Het kumtj neet mier zoeë flot. Ein keteer of ein half oer later is het d'r weer. Mesjien bèn ich get äöver mien toere. Daoväör bèn ich hie.'

Hae kós zien verhaol neet aafmake, want ein assistente haaj ein vraog äöver ein formulier. Het probleem van de miens leet mich neet los. Hae leek mich ein sjtök jónger as ich. Äöver dien toere zeen, liektj mich neet fijn. Mer dao kós hae van genaeze en dan waas die vergaetechtigheid lichtelik eweg. Mer as zien probleem noe èns örges angers aan loog? De assistente vertrok weer. Väör de man te sjteune zag ich: 'Dan haop ich mer det de dokter get aan dien vergaetechtigheid kan doon.' Hae keek mich mèt groeëte ouge aan en zag: 'Ich vergaetechtig? Wie kums se dao bie?'

2019, waek 45

ALLERHEILIGE

 

 Ellie en ich lepe äöver de mertj. Allerheilige waas in aantocht. Chrisante moke de deenst oet. Dao waas opvallendj min wit. Jaore geleje loog ein graaf mèt bóntje blome d'r mèt Allerheilige väör sjanj bie. Wie groeëter de witte blome toen wore en wie mier blome per pot, wie baeter. Zoeë waas het versjil tösse erm en riek aan de waeldje op ein graaf aaf te maete. Ouch in de doeëd meuktj geldj het versjil. We sjtónge bie eine hanjelier get te kieke en te vergelieke. Eine man naeve ós kóch eine pot mèt klein, gael chrisantjes. Knuipkes. De verkuiper vèsdje hem tösse de anger pöt oet. Neet väörzichtig genóg. Dao brook eine flinke tak aaf. Hae bekeek de sjaaj en zag taege de klantj: 'Väör half geldj kins se hem mètneme.'

'Good, jóng,' zag de miens. 'Dan is d'r van mich.' Taege ein vrouw naeve hem zag hae: 'Det zuut dae doeëje in zien graaf toch neet.' Ze zoog d'r vraemdj oet en zoeë keek ze hem ouch aan. 'Aoh nae? Woeë wèts doe det van? Bès se al doeëd gewaest, danne?' De man wis niks baeters te zègke as: 'Wiezoeë? Zeen ich d'r zoeë oet?' 'Dao zal ich mer niks op zègke,' antjwaordje de vrouw. 'Wèts se waal zeker det eine doeëje niks zuut? Det zags se net. Höbs se det oeët aan zoeë eine gevraogdj, danne?' Ze keek bekans door hem haer. Ich waerdje  sjoew van häör en trok Ellie aan de kantj. Ze haaj ein diek sjpeer paor in de henj woeë ze eder moment mèt kós gaon watsje.

'Nae,' zag de man. 'Ich vraog eine doeëje niks, want dae huertj mich neet en zaet niks trök.' Hae betool de verkuiper mèt gepastj geldj en kreeg ziene blomepot aangereiktj. Wie hae wool wegloupe heel de vrouw hem taege. 'Dus daegene woeë deze pot väör is, zuut niks? Woeëväör zits se blome op zien graaf, danne?' De man keek häör mèt klutsouge aan. 'Woeëväör? Ómdet het Allerheilige is. Daoväör.' De vrouw tikdje mèt eine wiesvinger taege häöre kop en zag: 'En det wètj dae doeëje waal?'

2019, waek 44

ROET

 

Ellie sjtóng zich het sjpeel van eine aafsjtandj te bekieke. Ich haaj net de rekke aafgezóchtj nao ein jeske det mich aansjtóng. Det hing d'r neet bie. Ich wool weer wiejer gaon wie de verkuiper mich aansjprook. Of ich het kós vinje? Ich zag det ich get apaarters zóch as de dónker effe kläöre in de rek. Dan haaj hae get väör mich, zag de verkuiper. Oet eine angere rek pakdje hae eine roete colbert: greun mèt blauw. Ich zag det ich neet van roet haoj. 'Pas toch mer èns,' zag de verkuiper. Deze sjteit uch good. Det weit ich zeker.' Ich lag nog èns oet det ich gein roete jeskes en bókse droog. 'Veul èns waat ein lekker sjtóf,' dróng de verkuiper aan. Ich sjödje van nae.

'Het vèltj ouch zoeë soepel,' ging hae door. 'Hie, pas mer èns.' Hae heel de jas aop, det ich allein nog de erm in de moewe hoofdje te sjtaeke. Ich heel mien fatsoen en weigerdje. Mer de plank väör ziene kop waas diek. 'Dootj hem toch èns aan. Väör de maot.' Väör mich waas de maot óngertösse vol. Dudelik mer netjes zag ich det ich gein roete jeske zooj passe ómdet ich gein roetje jeske hoofdje. En ouch gein anger jeske in dees zaak ómdet mich gein van die jeskes aansjtóng. 'Toch gaon klantje dök hiëlemaol óm as se einmaol get gepastj höbbe waat ze ierst neet wole,' heel de verkuiper aan. 'Hie, gewuen väör te probere. Mesjien zeetj gae mich dalik dankbaar det gae mèt eine gans noewe look de winkel oetgaotj.'

Örges haoje gedöldj en fatsoen op. Ich keek de man recht in de ouge en zag: 'Ich gaon. En ich kóm hie noeët mier trök. Al zeen de jeskes väör niks.' Ich leep nao Ellie en zag: 'Kóm wae vertrèkke. Ich höb zat gezeen.' Boete zag Ellie: 'Achter in de zaak sjteit nog eine rek mèt apaarte jeskes. Aafgepriesdj. Dao zeen d'r zeker twië bie die dich aansjtaon.' Noe loup ich dao al ein paar daag äöver te prakkezere. Wis ich mer wanniër dae eine verkuiper vrie haet.

2019, waek 43