Modertaal

Welkóm bie Modertaal. Links de colum van de waek. Rechts de sjtökskes van ein paar waeke ierder. Gaeftj estebleef aan ederein door dae mien sjtökskes in de gezèt loos det Modertaal d'r weer is. Ellie en ich ouch. Noe op dees site. Reacties of vraoge, laot het mich weite.  mailto:criensfrits@hotmail.com

Column van de waek

ROUKE

Ellie en ich haje het lètste täöfelke gevónje. Miense kwome binne, zoge det het vol waas en vertrokke weer. Aan oos täöfelke wore nog twië sjteul vrie. Ein koppel haaj det gezeen. De man en de vrouw haje dieke, gewatteerdje jes aan. Väör die oet te doon, haje ze nogal get ruumdje óm zich haer nuedig. Oet väörzorg zatte Ellie en ich oze thië get aan de kantj. Wie het koppel geïnstalleerdj waas en haaj besjtèldj, zag de vrouw: 'Ich höb zin in ein sigaret.' Ze zag het hel genóg det ederein óm häör haer het waal mós huere. Mer ederein deej of d'r niks haaj gehuerdj. 'Neet aan dinke,' zag de man. 'Dan geit het vanzelf äöver.' De vrouw keek hem dónker aan. 'Ich mót van dich oetsjeije mèt rouke,' zag ze. 'Doe höbs good kalle.'

De man keek op zien horloge. 'Het is vandaag al de twelfdje,' zag hae. 'As se het nog èns twelf daag volhèls, höbs se het ergste gehadj.' De vrouw raok aan de vingers van häör rechterhandj. 'Het broen geit ouch al get weg. Toch höb ich zin in ein sigaret.' 'Neet aan dinke,' herhaoldje de man zien advies. 'Dan geit het vanzelf äöver.' 'Sjei toch oet,' keef de vrouw nuetelik. 'Ich höb zin in ein sigaret.' 'En ich höb zin in seks,' zag de man d'r boes baove-op. Dao blief ich ouch neet de ganse daag äöver zanike.' Ich dach det de vrouw zooj zègke: Neet aan dinke, dan geit het vanzelf äöver. Mer ze keek hem giftig aan.

'Ich neet,' zag ze. As ich neet moog rouke, bèn ich michzelf neet. Mèt niks, ouch dao neet mèt.' De man zuchdje. 'Toch wil ich det se van de sigarette aafbliefs. Doe wèts waat de dokter gezagdj haet.' De serveerster kwoom aan en zat ein tas koffie väör häör neer mèt ein sjtök appeltaart. Ze begóste allebei te buffele en wore zoeëget geliek klaor. De vrouw kuumdje verlekkerdj en zag: 'En noe ein sigaret. En doe?' De man lag ein handj op häöre knie en zag: 'Mesjien mós se toch weer gaon rouke.'

2018, waek 3

 

 

 

Ierder colums

PROBLEEM

Wie ich de derdje daag naeve kwoom, sjtóng de fiets d’r nog. Of eigelik loog hae half äöver de gróndj en hóng hae väör de rest taege de paol van ein verkiersbord. Naeve dae paol sjtóng eine betónne blomebak. De doorgank waas mer sjmaal. De väörige twië daag waas ich d'r zónger bezej tösse doorgeloupe. Noe heel ich de pas in. De fiets zoot mèt ein kètting door het väörraad vast óm de paol. Ich kós d’r niks aan doon, mer ich dach: ‘Zoje de Pruse dan toch alle Fahrräder truukbringe?’ Det sjleit nörges op. Mer ja, ich höb al meute väör aaf en toe get versjtenjigs te zègke, dus ich kiek neet raar op det d’r waal väöl sjtómmigheid in mich opkumtj.

Efeng dae fiets loog dao en heel mich van het wanjele aaf. Het waas eine sjportfiets van het merk Hope. Dao haaj ich nog noeët van gehuerdj, mer haop kós deze Hope waal gebroeke. Van waem móch hae zeen, vroog ich mich aaf. Emes haaj hem vastgelagdj. Dae miens waas dus van plan gewaest väör ziene fiets ouch weer op te haole. Zooj hae het sjläötelke van het kèttingsjlaot kwiet zeen? Of waas d’r get mèt hem en kós hae daoväör ziene fiets neet ophaole? Get ónnuezels, wie de griep beväörbeeldj. Of waas het get ergers? Woeëväör weit ich neet, mer ich waas van det lètste äövertuugdj. Ich begós óngertösse kaoj veut te kriege van het sjtaon en leep mèt ein óngemaekelik geveul wiejer. Mesjien loog de eigenier in het zekehoes en zooj ziene fiets hie langzaam weg roeste. 'As hae d'r mörge nog ligktj, bel ich de gemaendje,' noom ich mich väör.

Sangerdaags waas de fiets eweg. Het verkiersbord sjtóng d'r mer naaks bie zónger Hope. Ich veuldje mich óngemaekelik en vertroewdje het niks.  Waas de eigenier echt kómme opdage, of haaj emes mèt ein betónsjier de kètting doorgekniptj? Mós ich det as goje burger neet örges melje? Ich keek de paol hulpeloos aan, mer dae zjweeg. Dus noe zit ich mèt ein probleem det mesjien gein probleem is. Mer wie kóm ich dao achter?

2018, waek 2

MAM

 

Aodjaorsdaag. Bie het tuincentrum sjtóng ein aojer echtpaar väör de lètste kerstbuim die in eine hook op eine houp wore gegoeëdj. Het waas väör ein flink kapitaal waat dao loog. 'Zoeë zuut dus weggesjmete geldj d'r oet,' zag ich taege Ellie. De vrouw haaj het gehuerdj. 'Det mós se neet zégke,' zag ze. 'Hae wiltj d'r nog eine koupe.' Ze knikdje nao häöre miens en keek hem aan asof ze hem mèt de foddele wool mètgegaeve. De man keek tamelik mistruestig nao de houp. God mog weite waat d'r in de kop van de man ómging. Waat het ouch mog zeen, de vrouw waas het d'r neet mèt èns. 'Waat tuntj dich?' vroog ze tamelik dreigendj. 'Waertj het nog get vandaag?'

De man haoldje ein klein buimke van de houp. 'Deze zooj al good zeen,' zag hae väörzichtig. 'Het geit óm het idee.' 'Waal apaart,' maendje Ellie, 'väör nao Kerstmis nog eine boum te zitte.' 'Mien moder haet tot häöre lètste Kerstmis eine boum gezatte,' zag hae. 'Ze is bekans veerennegetig gewaore. En wae zeen nog gein zevetig en zeen al mèt de kerstboum oetgesjèdj.' De vrouw zuchdje. 'Det mót ich noe al waeke aanhuere, det gezanik. Dao waers se toch gek van. Zoeë lang wae getrouwdj zeen, mót het bie ós precies gaon wie bie zien moder.' 'Is det erg?' verdedigdje de man zich. 'Wie ós mam het deej, waas het good.' 'En wie ich het doon, dus neet,' keef de vrouw.

'Det zègk ich neet,' zag de man. 'Pak dich dae boum noe mer,' beet de vrouw de knoup door, 'dan kins se hem nog väör de aovendj opzitte. Ich höb gein zin väör tot volgendj jaor Kerstmis taege ein grieniezer aan te kieke.' De man haaj sjtiekem eine groeëtere boum oetgezóchtj. 'Welke bel kómme d'rin?' vroog de vrouw. 'Die van ószelf of die we geërfdj höbbe van dien moder?' 'Die van mam, natuurlik. Die zeen väöl echter, vinjs se ouch neet?' 'Het zal waal,' zuchdje de vrouw. 'Mer mien waofele bak ik dalik mèt mien eige recept.' 'Natuurlik,' goof hae rojaal bie. 'Pap bakdje thoes de waofels.'

2018, waek 1

NOETS

 

Het is noe angerhalf jaor geleje det miene lètste Modertaal in de gezèt sjtóng. Ellie en ich höbbe d’r aan mótte winne. Wae neet allein. Tot op de daag van vandaag waere we aangesjpraoke door laezers mèt: ‘Ich mis die sjtökskes op dinsdig nog altied.’ Neet det we daovan naeve de sjoon gaon loupe, mer het duit ós waal get. Het haet aeve gedoerdj väör ich in de gate haaj det ich het sjrieve van mien sjtökskes zelf ouch misdje. Wie ich dao mèt Ellie äöver kaldje, zag het: ‘Waat hèltj dich taege?’ Ich mót Ellie waal vraemdj höbbe aangekeke, want het zag: ‘Mankeertj dich get? Doe trèks ein gezicht ofs se neet tot drie kins tèlle.'

'Waat bedoels se mèt "taegehaoje?"' vroog ich. Ellie sjödje de kop wie het altied duit as het wiltj zègke: Mèt zoeë eine mós se getrouwdj zeen! ‘Ja,' zag het. 'Ich bedoel precies waat ich zègke wil. As doe gaer sjtökskes sjriefs, mós se det gewuen doon. Nemes zal het dich verbeje. En ich al zeker neet. Dan bliefs se teminste braaf.’ Noe waas het weer tied väör Ellie vraemdj aan te kieke. ‘En dan?’ vroog ich. ‘As ich ein verhäölke aaf höb? Mót ich d’r dan mèt naeve de däöre sjoeëje en het äöveral persuenlik väörlaeze?’ Väör ein kwartje?'

Eder huwelik haet van die momente det man en vrouw naeve ein door kalle. Det neem ich teminste aan. ‘Jóng toch,’ zag Ellie. 'Aaf en toe bès doe net ein wölle möts. Mót ich dich noe alles väörzègke. Doe höbs ein website. As se dao eder waek eine noewe kolumn op zits, weite de miense dich gauw genóg te vinje. As ze dich teminste nog wille laeze.’ Dao zoot get in. Eigelik waas miene website ram oet de tied, volgens oze zoon. Hae zooj waal ein noew site make, as ich gedöldj haaj teminste. Óngertösse mós ich mer naodinke äöver wie ich het precies wool höbbe. Het waas aeve wachte, mer dan höbs se ouch get. Vanaaf noe kintj gae dus edere dinsdig ein noew sjtökske Modertaal laeze op dees website.